تولدی دوباره

boghzebaran — Sun, 25 Oct 2009 07:14:42 GMT

حتی اگــر نباشـــی

می آفــــرینمت

چنان که التهاب بیابان سراب را

boghzebaran — Mon, 07 Sep 2009 13:39:17 GMT

خدا چشمان تو را پیش از شب آفرید و سرود لبانت را پیش از شعر .

دستانت را پیش از آفرینش باغ رقم زد و عطر حضورت را قبل از یاس

چشمانت برقی دارد که از گمگشتگی هزار ستاره سو گرفته اند .

تنفست خوش نفس تر از نسیم شمال است و تو سزاوارتر از همه ای برای من .

برای عشق ورزیدن آن هم پیش از همه و بیش از همه ...

boghzebaran — Thu, 20 Aug 2009 08:00:18 GMT

دیدار شد میسر و بوس و کنار هم از بخت شکر دارم واز روزگار هم

...

خدایا شکرت

boghzebaran — Sat, 15 Aug 2009 13:53:18 GMT

صبحدم بی بهانه به آفتاب لبخند خواهم زد

پنجره را با نفسی عمیق از غبار دیروز پاک خواهم کرد

بدون توقع به همه عابران سلام خواهم داد

تنه خشن درختان پیر را به آرامی نوازش خواهم کرد

سکوتم را به زنجیر می کشم و فریادم را رها خواهم کرد

آغوشم را به اندازه بال پرستوهای مهاجر می گشایم

چترم را می بندم و چشمایم از باران سیراب میکنم

رازهایم را به قاصدک خواهم گفت تا دیگر ناگفته ای نداشته باشم

خود را همچون زورقی در میان دریای لحظه هایم رها میکنم

دیوار قیدها را میشکنم و عاشق می شوم به اندازه تمام غرورم

شرمم را به باد می سپارم و چشمی پیدا میکنم

و به آن خیره می شوم به اندازه تمام تنهاییم

و عاقبت بر پیشانی سرد و پر چین سرنوشت بوسه می زنم

شاید تقدیر ...

فردا مجالی برای بیدار شدن و لذت بردن از لحظه هایم را دوباره به من ندهد ... !

بهترین روز بود